Ada kulesi, burası ND Golf 909,
-iniş koordinatlarını istiyorum, tamam.
Sakin ol Helen, sakin ol. Abartıyorsun, her şey yolunda.
Sadece kahve içmeye gitmişler.
Hepsi birlikte. Tabi ya!
Siz bayım, gerçekten de Bay Incredible'sınız.
Gördün mü? Seni idolleştirmekte haklıydım, sıkı biri olduğunu biliyordum.
Ama başka bir süperin kemikleri altına saklanarak alıcıyı kandırmak...
Tanrım! Buna hala gülüyorum.
Ama sonra gittin her şeyi mahvettin, Bay Incredible yardım istiyor.
Bana yardım edin, bana yardım edin...
Bu çok zavallıca, zavallıca!
Pekala! Kiminle temasa geçtin? -Temas mı?
Neden bahsediyorsun sen?
Dün akşam 23:07'de, casusluk peşindeyken...
bir yer tespit sinyali gönderdin.
-Yer tespit cihazı olduğunu bilmiyordum.
Şimdi de bir hükümet uçağı buraya iniş izni istiyor.
Kiminle irtibat kurdun? -Ben bir uçak istemedim.
Mesajı ona dinlettir.
Helen! -Demek bu insanları tanıyorsun.
Öyleyse onlara küçük bir karşılama hazırlayayım.
Violet! -Benim hatam değil.
Dash kaçtı. Beni suçlayacağını bildiğim için düşündüm ki...
Bu doğru değil! -Dash! -Dedin ki bunu fark etmezler...
Bu benim suçum değil. -Hayır, hepsi senin suçun.
Hepsi senin fikrindi. -Bir dakika! Bir dakika!
Jack Jack'i yalnız mı bıraktınız? -Tabi ya anne, ben aptalın tekiyim.
Elbette bir bakıcı bulduk, sence bu kadar sorumsuz muyum?
Çok teşekkür ederim. -Tamam. Pekala...
Kimi buldunuz? -Hiçbir şey için endişelenmeyin Bn. Parr.
Bebek bakıcılığından iyi anlarım. Ev ekonomisi dersleri aldım.
Ve harika referanslarım var. İsterseniz size getirebilirim.
Carrie! -Ayrıca uyuduğunda çalmak için Mozart getirdim.
Daha zeki olsun diye çünkü uzmanlar Mozart'ın zeka arttırdığını söylüyor.
Carrie! Ve en iyi yanı bebeklerin dinlemesi gerekmiyor, çünkü uyuyorlar.
Keşke ailem ben uyurken Mozart çalsaydı...
çünkü sıklıkla insanların neden bahsettiğini hiç anlamıyorum.
Carrie bak bunu söylemekten hiç hoşlanmıyorum ama...
ücretini ödeyeceğim ama profesyonel bir bakıcı çağırmayı tercih ederim.
Buna hiç gerek yok Bn. Parr, bu bebekle başa çıkabilirim.
Öyle değil mi bebekçik... Başa çıkabilirim.
ND Golf 909, savunma füzelerini geri çekin, geri çekin!
Füzeleri geri çekin! Geri çekin! -Olamaz! Füzeleri geri çek!
Ne istersen yaparım! -Çok geç!
On beş yıl kadar geç kaldın!
Bulunduğunuz konumun 3,5 kilometre güneydoğusundayım...
Füzeleri çekin, tamam. Violet, uçağın etrafında güç kalkanı oluşturmalısın!
Güçlerimizi kullanmamamız gerektiğini söylemiştin. -Ne dediğimi biliyorum.
Sana şimdi söylediğimi dinle! Füzeleri çekin, tekrarlıyorum, çekin!
Anne! -Violet!
S.O.S! S.O.S! ND Golf 909 saldırı altında.
Uçakta çocuklar var, tekrar ediyorum uçakta çocuklar var.
Hayır!
Hemen bir güç alanı oluştur! -Bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum.
Violet! -Yap şunu!
Kendinizi kollayın!
Anne! -Anne! -Herkes sakin olsun!
Size ne yapmayacağımızı söyleyeyim.
Paniğe kapılmayacağız ve... Dikkat edin!
Aman tanrım! -Çok büyüktü!
Öldük! Biz öldük!
Hepimiz öldük!
Kes şunu!
Ölmeyeceğiz. Şimdi! İkiniz de kendinize gelin!
Ve bana yardım edin yoksa bir ay sokağa çıkamazsınız.
Anlaşıldı mı?
Füze hedefi buldu. Hedef yok edildi.
Atlatırsın!
Senin yalnız çalışmayı tercih ettiğini hatırlar gibiyim.
Beni serbest bırak! Hemen!
-Yoksa ne yaparsın? -Onun kemiklerini kırarım!
Bu senin için biraz fazla karanlık bir iş gibi. Hadi durma!
Bu çok kolay olacak! Bir kürdanı kırmak gibi...
Göster bana!
-Yapamayacağını biliyordum. Hem de kaybedecek hiçbir şeyin yokken bile!
Sen zayıf birisin!
Ve ben seni aştım!
Bunlar kısa mesafeli füzelerdi.
Karadan atılmışlar.
O tarafa gitmeliyiz. -Bizi öldürmeye çalışan insanlara...
doğru mu gitmek istiyorsun? -Eğer kara oradaysa, evet.
Oraya yüzmemizi mi bekliyorsun? -Sizden beklediğim...
bana güvenmeniz.
Ne yolculuktu ama! Seninle gurur duyuyorum.
Sağol anne.
Sanırım babanızın başı dertte. -Bilmem fark ettin mi anne...
biz de pek iyi durumda değiliz.
Onu aramaya gidiyorum, yani ben dönene dek sorumluluk sende Violet.
Ne? -Onu duydun.
Bunları takın. Kimliğiniz sizin en değerli varlığınızdır.
Onu koruyun. Ve eğer işler ters giderse güçlerinizi kullanın.
Ama güçlerimizi asla kullanma... -Ne söylediğimi biliyorum.
Cumartesi sabahları seyrettiğiniz kötü adamları hatırlıyor musunuz?
Bu adamlar onlar gibi değiller.
Çocuk olduğunuz için size kaba kuvvet uygulamaktan çekinmezler.
Ellerine bir fırsat geçirirlerse sizi öldürürler.
Onlara bu fırsatı vermeyin.
Anne! -Violet, sana güveniyorum.
Sana söylemem gereken... -Sana güveniyorum, güçlü ol.
Dash, işler ters giderse koşabildiğin kadar hızlı koşmanı istiyorum.
Koşabildiğim kadar hızlı mı? -Koşabildiğin kadar hızlı!
Saklanın ve birbirinizi koruyun. Sabaha dönmüş olurum.
Anne!
Uçakta olanlar... Üzgünüm...
-Yani ben... Sen benden istediğinde...
Üzgünüm.
Bu senin hatan değildi. Bir anda senden bu kadar çok şey istemem adil değildi.
Ama işler artık farklı ve şüpheye düşme lüksüne sahip değiliz, tatlım.
Farkında olduğundan daha büyük bir güce sahipsin.
Üstüne düşünme ve endişelenme.
Zamanı geldiğinde ne yapman gerektiğini bileceksin.
Bu senin kanında var.
O zayıf biri değil. -Ne?
-Yaşama değer vermek zayıflık değildir. -Hey! Hey! Bak eğer...
muhafaza bölümünde olanları söylüyorsan her şey kontrolüm altındaydı.
Ve yaşama değer vermemek güç değildir.
Blöfünü gördüm hayatım, hepsi bu. Onun böyle bir şeyi yapamayacağını...
Bir dahaki sefere kendi hayatınla kumar oyna.
Bir roket mi?
Eğlenmediğimi sanma ama ben gidip etrafa bir bakacağım.
Burada ne olduğunu sanıyorsun? Sence biz tatile falan mı çıktık?
Annemle babamın hayatı tehlikede olabilir ya da çok daha kötüsü...
evlilikleri. -Evlilikleri mi?
Öyleyse kötü adamlar annemle babamın evliliğini bitirmeye çalışıyor.
Boş ver gitsin! Hiç olgun değilsin.
Tamam! Ben etrafa bakacağım. -Annem saklanmamızı söyledi.
Mağaradan çıkmayacağım.
Harika! Harika!
Ne yaptın sen?
Bob! -Ne? -Ben bir şey demedim.
Kimliğiniz lütfen.
Hey Violet! Kalk! Şuraya bak! İşte orada!
Ses analizi hatalı. -Ses analizi mi?
Ses analizi hatalı. -Dur biraz!
Ne yapacağız? -Kaç! -Nereye gidiyoruz. -Buradan uzağa!
Kaçak alarmı! Kaçak alarmı!
Fazla zamanımız yok. -Hayır yok, aslında hiç zaman yok.
Lütfen! -Neden buradasın?
Beni daha ne kadar aşağılayabilirsin? Benden alabileceğin ne kaldı?
Ailen çarpışmadan sağ kurtuldu.
Burada, adadalar. --Yaşıyorlar mı?
Helen! -Merhaba!
Siz Bayan Incre...
Kaçmama yardım ediyordu. -Hayır, bunu ben yapıyorum.
Bırak beni. Bırak beni seni zavallı yalancı hain...
Mükemmel kadına nasıl ihanet edebilirim?
Şimdi benden mi bahsediyorsun? -Çocuklar nerede?
Alarmı harekete geçirenler onlar olabilir. -Ne?
Droidleri ormana gönderdiler. Hemen gitseniz iyi olur.
Şimdi de çocuklarımız mı tehlikede? -Tehlikeli olacağını düşündüysen...
onları niye getirdin? -Ben getirmedim, gizlice geldiler.
Ayrıca ses tonunu da hiç beğenmedim.
Kendinizi süper mi sanıyorsunuz? -Dash annemin söylediğini hatırla.
Ne? -Konuşmayı kesin.
Kıpırdama! Dur! -Dash! Koş! -Ne?
Koş! -Tabi ya!
Süper güçleri var! -Çocuğu yakalayın.
Göster kendini!
-Yaşıyorum!
Haklısın, sana kovulduğumu söylemem gerekirdi ama endişelenmeni istemedim.
Endişelenmemi istemedin ha!
Şimdi de hayatımızı kurtarmak için tanrının unuttuğu bir ormanda koşuyoruz.
Sen kavga etmeye çalışabilirsin ama ben hayatta olduğun için mutluyum.
Orada olduğunu biliyorum küçük bayan ortadan kaybolan.
Benden saklanamazsın.
İşte oradasın.
Ablamı rahat bırak!
Bunu nasıl yaptın? -Bilmem.
Ne yaparsan yap, sakın durma!
Anne! Baba!
Çocuklar! --Yaşıyorsunuz!
İyisiniz! -Sizin için çok endişelendik. -Sizi bir daha göremeyeceğimi sanıyordum.
Seni seviyorum -Seni seviyorum. -Vay be!
Hey! Hey! Mola!
Şuraya bakın! Birbirinin eşi formalar mı?
Olamaz! Elastigirl mü?
Elastigirl'le mi evlendin?
Ve boş durmamışsınız. Süper kahraman ailesi...
Görünüşe göre voliyi vurdum.
Bu fazlasıyla harika!
Geminin eşsiz yapısından alışıldığına göre...
-Yapmayın! Bunun çok sıkı olduğunu kabul etmelisiniz!
Tıpkı filmlerdeki gibi. Robot, dramatik bir biçimde ortaya çıkacak.
Ortalığa biraz zarar verecek, birkaç kişiye çığlık attıracak...
ve tam bütün umutlar tükendiğinde...
Syndrome herkesi kurtaracak.
Senin asla olmadığın kadar büyük bir kahraman olacağım.
-Yani bütün gerçek kahramanları öldürme sebebin...
kahraman taklidi yapabilmek miydi? -Ben gerçek bir kahramanım.
Seni yenebilecek kadar gerçeğim.
Ve bunu senin değerli yeteneklerin olmadan yaptım.
Bütün o özel güçlerin olmadan.
Onlara kahramanlık göstereceğim. Hiç kimsenin görmediği gibisini hem de...
Ve yaşlanıp eğlenmekten bıktığımda, buluşumu satacağım.
Böylece herkes süper kahraman olabilecek, herkes süper olabilecek.
Ve herkes süper olduğunda...
artık hiç kimse süper olamayacak.
Üzgünüm, bu benim hatam.
Berbat bir baba oldum. Elimdekini göremedim.
-Yeterince değer görmemeye o kadar takmıştım ki sizin değerinizi bilemedim.
Baba! -Bölme!
Geçmişe o kadar saplanmıştım ki ben... ben...
Siz yaşadığım en büyük macerasınız ve bunu neredeyse kaçırıyordum.
Söz veriyorum hepimizi bu durumdan kurtaracağım ve sonra...
Sanırım babam bugün harika bir gelişme kaydetti.
Bence artık aşağı inmenin vakti geldi.
Anakaraya dönmemiz gerek. -Gelirken bir hangar görmüştüm.
Sanırım yolumuzun üzerinde.
Muhafızlar nereye gitmiş? Hadi! Çabuk!
Her kazandığımızda bir tane patlatalım, diyorum. -Olur.
Doğru hangardayız ama jeti göremiyorum. -Jet yeterince hızlı değil.
Jetten daha hızlı ne olabilir ki? -Hey! Bir rokete ne dersiniz?
Harika! Ben roket kullanamam. -Kullanmana gerek yok.
Geçen seferden kalan koordinatları kullan.
Durun bir dakika! Syndrome kesin şifreyi değiştirmiştir.
Bilgisayara nasıl gireceğim? -Lütfen de yeter!
Tatlım! -Ne var? -Süper giysim nerede?
Ne? -Süper giysim nerede?
Onu kaldırmıştım. -Nereye?
Neden bilmek istiyorsun? -Ona ihtiyacım var.
Sakın kaçıp kafana göre takılabileceğini sanma!
Bu yemeği iki aydır planlıyoruz.
Halk tehlike altında. -Benim akşamım tehlike altında.
Sen ne diyorsun kadın? Burada genelin iyiliğinden söz ediyoruz.
Genelin iyiliği mi? Ben senin karınım.
Senin sahip olabileceğin en büyük iyilik benim.
Bebeğim!
Süperler geri döndü! -Bu Phyronic mi?
Phyronic! -Hayır onun giysisi farklı.
Hayır, hayır. Ben yeni bir süper kahramanım.
Benim adım Syndrome!
Pekala, geri çekilin!
Birinin bu metal yığınına biraz terbiye vermesi gerek.
Hala varmadık mı? -Varınca varmış olacağız!
Nasıl gidiyor tatlım? -Cevap vermeme gerek var mı?
Çocuklar kendinizi size söylediğim gibi bağlayın.
İşte geldik tatlım. Hazır mısın Violet?
Hazır! Şimdi!
Sert bir iniş olacak!
Robot finans bölgesindeydi. Hangi çıkışı kullanayım?
Traction Caddesi. -Oradan şehir merkezine çıkarım, 7. caddeye gireceğim.
Girmeyeyim mi? -7. Caddeye girme!
Harika! Çıkışı kaçırdık! -Nasıl gideceğimizi sordun, ben de söyledim.
Traction'dan çık! -Oradan şehir merkezine gireriz.
Çıkışa yaklaştık, sağa geç! -Traction'dan çıkmıyoruz.
Oradan çıkacağız!
Arkada herkes iyi mi? -Harika durumdayız, baba.
Bir daha söyle!
Burada bekleyip saklanın! Ben gidiyorum!
Ne yani kenardan çaresizce seni mi izleyeceğim?
Hiç sanmıyorum. -Senden çocuklarla birlikte beklemeni istedim.
Ben de bu imkansız diyorum. Sen kocamsın, yanında olacağım.
İyi günde, kötü günde. -Bunu tek başıma halletmeliyim.
Sence bu bir oyun mu? -Hayır.
-Yeniden Bay Incredible mı olmak istiyorsun? -Hayır.
Öyleyse nedir? -Ben artık... -Sen ne? --Yeterince güçlü değilim.
-Yeterince güçlü değilsin. Peki bu seni daha güçlü mü yapacak?
Evet. Hayır. -Bu nedir?
Vücut mu çalışıyorsun? -Seni tekrar kaybedemem.
Kaybedemem. Bir daha olmaz.
Bunun için yeterince güçlü değilim.
Eğer birlikte çalışırsak güçlü olmak zorunda olmazsın.
Neler olabileceğini bilmiyorum. -Hey! Biz süper kahramanlarız.
Ne olabilir ki?
Violet! Dash! Hayır!
Violet!
Baba! -Kaçın! Kaçın!
Ben iyiyim anne! Gerçekten! -Burada kalın! Tamam mı?
Frozone! -Evet!
Bob!
Syndrome'un uzaktan kumandası!
Uzaktan kumanda robotu kontrol etmeye yarıyor.
Baba! At onu! At! -Al bakalım!
-Yakaladım!
Tatlım! Silahını hallet!
-Yakaladım seni!
Violet! -Anne, aldım! Kumandayı aldım!
Kumanda mı? Neyin kumandası?
Robotun mu?
Geri dönüyor.
Bu düğme değilmiş. -Bana ver onu!
Durduramıyorum! Metale girecek kadar sert olan tek şey...
Kendisi! --Yaklaşıyor!
İşe yaramıyor! -Çocuklar!
Hayır, hayır bana verin! Frozone bize zaman kazandır.
-Yanındaki düğmeyi dene.
Tatlım!
Dur biraz! O düğmeye tekrar bas!
Hayır, ötekisine! İlk bastığına!
İlk düğme! Anladım! --Yaklaşıyor!
Dikkat edin! -Gidin çocuklar, güvenli bir yer bulun.
Hiçbir yere gitmiyoruz. -Düğmeye bas! -Daha değil!
Hedefin yaklaşmasını! Tek şansın var!
Herkes eğilsin! Şimdi!
Hey, Zone.
Olamaz! -Şunu gördün mü?
İşte böyle yapılır! Eski yöntemlerle!
Eski yöntemler gibisi yoktur.
Tıpkı eski günlerdeki gibi! -Tıpkı eski günlerdeki gibi!
Acı da öyle! -Evet!
Syndrome'un bütün mal varlıklarını dondurduk, hapşırsa elimizde mendil...
ve bir çift kelepçeyle yanında biteriz.
Bu ülkenin halkı size borçlu. --Yani artık saklanmayacak mıyız?
Bırakalım bu konuya politikacılar karar versin.
Ama geri kalan tüm ihtiyaçlarınızın karşılanacağını söylememi istediler.
İyi iş çıkardın Bob.
Merhaba, Jack Jack'le ilgili bir sorum vardı.
Beni arayabilir misiniz? --Yapma, ne sorabilir ki?
Hey! Saçlarını geri atmışsın. -Evet, ben... Ben... Evet.
Güzel olmuş! -Sağol, baba.
Arabayı fırlatman çok sıkıydı. -Senin suda koşman kadar değil.
Ve Violet! Ve annem... Direğe sarılıp döndü ve öteki adama...
Evet tatlım. Bir saniye mesajları dinlemeye çalışıyorum.
Beni arayın, Jack Jack'e çok tuhaf şeyler oluyor.
Jack Jack iyi ama ben gerçekten kafayı sıyırmak üzereyim.
Ne zaman döneceksiniz? -Bir de bizi öldürmeye çalışan...
o adamlar vardı. Bu geçirdiğim en güzel tatildi!
Ailemi seviyorum!
Hiç iyi değilim, Bn. Parr! Bırak onu! Kes şunu!
Beni aramalısınız! -Yardıma ihtiyacım var!
Bob! Şunu dinle! -Polisi arayacağım!
Merhaba ben Carrie. Biraz delirmiştim bebeğinizim özel ilgiye ihtiyacı var.
Özel mi? -Neyse yerime başka bakıcı gönderdiğiniz için teşekkürler.
Başka bir bakıcı mı? Ben bir başkasını aramadım.
Sessiz olun! Bebek uyuyor!
Geleceğimi elimden aldınız, ben de bu iyiliğinizin karşılığını ödüyorum.
Endişelenmeyin, iyi bir öğretmen olacağım; destekleyici ve yüreklendirici...
Sizin olmadığınız her şeyi. Ve kim bilir belki bir süre sonra...
iyi bir yardımcı olabilir.
Kaçıyor, Bob! Bir şeyler yapmalıyız! Hemen!
Bir şeyler oluyor. Neler oluyor?
Bir şey yapmalıyız. Bir şey at! -Atamam! Jack Jack'i vurabilirim.
Beni fırlat!
Bob! Beni fırlat!
Bu iş burada bitmedi. Oğlunuzu er geç ele geçireceğim.
Oğlunuzu elime geçireceğim.
Annene bak tatlım! Aşağı bakma! Annen seni tutuyor, her şey yolunda.
Aferin kızıma!
-Yine mi taşınmamız gerekecek?
Bu gerçekten inanılmazdı!
3 AY SONRA
Sahada amigo kızlara gerek var mı? -Yani nedir bu?
Ben bunun hep... -Selam! -Selam!
Adın Violet, öyle değil mi? -Evet, doğru. -Görüşürüz Violet!
Farklı gözüküyorsun. -Kendimi farklı hissediyorum.
Farklılık sorun yaratır mı? -Hey! Farklılık...
Farklılık harikadır! Acaba sen...
acaba sen ve ben... -Evet? -Bilirsin işte, belki sen...
Sinemayı severim, patlamış mısırı ben alırım, anlaştık mı?
Sinema! Tabi ya! Dur! Dur biraz!
Cuma günü olur mu? -Cuma günü!
Koş Dash! Koş!
Hızlan! Hayır! Hayır! Sadece biraz! Biraz!
Sadece biraz hızlan! Pes etme! -Yakın kal!
Aferin oğluma!
Dash seninle gurur duyuyorum.
Savulun! Underman geldi!
Ben hep sizin altınızdayım. Ama benim altımda hiçbir şey yok!
Savaş ilan ediyorum...
barışa ve mutluluğa karşı!
Cesareti olan bana karşı koysun!